29 januari 2013
En nu gaat ze weg

Beatrix en Willem-Alexander, 1968, foto en staatjes van Beatrix’ ‘Chanel’ ensemble uit het plakboek van Theresia Vreugdenhil, copyright ES
Ik ken haar al mijn hele leven. Uit de verte natuurlijk, zoals dat hoort met een koningin.
En nu gaat ze weg. Niet helemaal, maar toch.
Ik heb maandagavond na de toespraak waarin Beatrix haar aftreden aankondige, heel erg aan Theresia Vreugdenhil moeten denken, Beatrix’ couturier van 1965 tot 2007, die vorig jaar overleed. Wat had ik het Theresia gegund om zoals dat heet full circle te komen en het afscheid van haar koninklijke klant mee te maken.
Niet dat Theresia nog kleding voor Beatrix ontwierp. Ze was in 2007 gestopt. Toen was ze 77. Ja, het is een taaie generatie. Inmiddels ontwerpt Sheila de Vries alweer een jaar of tien Beatrix’ kleding. Maar natuurlijk volgde Theresia via de media de koningin nog op de voet. En op belangrijke momenten in beider leven wisten ze elkaar altijd te vinden.

Beatrixpop met galajurk in atelier Theresia Vreugdenhil, copyright ES
Al die foto’s en filmbeelden die nu voorbijkomen: de staatsbezoeken, de werkbezoeken, de koninginnedagen, de ontvangsten op Paleis Noordeinde, maar ook de doop van de zonen, de officiële foto’s, zelfs de vakantiesessies in Porte Ercole en Tavarnelle en vooral: de inhuldigingsjurk: tot 2007 heeft Theresia alle kleding gemaakt.
Ik heb het voorrecht gehad om Theresia Vreugdenhil te leren kennen en iets te doorgronden van haar samenwerking met Beatrix. Wat ik in ieder geval heb begrepen, is dat er zo’n groot wederzijds vertrouwen moet zijn geweest.
‘Natuurlijk’, zei Theresia toen ik het daar ooit met haar over had. ‘Zonder vertrouwen is er niks.’
Els Smit